قهرمانی را روی فرش سینما می بینیم



بازدید: ۰

یکی دو عکس سیاه و سفید و رنگی از دوران حرفه ای ورزشی اش با ارزش و قیمت نقش های خوش تیپ او همخوانی ندارد و اگر جادویی در آنها نهفته است به دلیل محبوبیت و جایگاه او در سینما و بازیگری است. تا حدی کنجکاوی ما، او در حال دور شدن از گذشته و دوران پیش از سینماست. یعنی قبل از اینکه یکی از دوستانش به طور اتفاقی او را به ژاک بکر کارگردان مشهور فرانسوی معرفی کند و در مقابل ستاره بزرگ سینما ژان گابین نقش آفرینی کند.

لینو ونتورا با این هیکل شجاعی که حاصل ورزش و قبل از آن کار و مکانیک بود، از همان ابتدای حضور در سینما تبدیل به یک شمایل و شخصیتی عجیب و منحصر به فرد، ویژگی های ظاهری و البته چهره خاص و چهره ای گشاد شد. در آن چیدمان چشمان نافذ و چشمانی تیزبین و ابروهای برافراشته مانند بافی، شش دانگ و بیدار، مسلح به فهم و دانش و مهارت های بازیگری بود و عمق و غنای وهم انگیزی به شخصیت ها می بخشید. .

نقش ژان والژان در فیلم بدبختان را بازیگران زیادی در دنیا بازی کرده اند، اما شاید چهره ونتورا در نسخه ۱۹۸۲ روبر حسین (کارگردان فرانسوی و ایرانی) قهرمان داستان ویکتور هوگو را بیش از همه و در فیلمی جذاب مجسم کند. . به هر حال او شبیه ترین بازیگر کارتون به این شخصیت است.او در سال ۱۹۷۹ برای ژاپنی ها خاطره انگیز بود.

ونتورا با وجود ملیت ایتالیایی اش، بیشتر به عنوان یکی از ستاره های سینمای فرانسه در جهان شناخته می شود و تقریباً تمام آثار بزرگ او ساخته فیلمسازان فرانسوی است. جنایت و مکافات اثر ژرژ لمپن، بازرس ماگریت نوشته ژان دلانوآ، آسانسور تا سکوی اعدام اثر لویی مال، عاشقان مونپارناس اثر ژاک بکر، مخاطرات بزرگ اثر کلود ساوت، مجموعه سیسیلی اثر هنری ورنوی، داستان ماجراجویی از کلود للوش و…

البته در کارنامه ونتورا دو همکاری با کارگردانان مطرح سینمای ایتالیا وجود دارد. اولی آخرین قضاوت اثر ویتوریو دسیکا، دومی اجساد معروف ساخته فرانچسکو رزی، فیلمی مهمتر و پیوسته تر.

لینو ونتورا علیرغم وفور بازی‌های خوب، احتمالاً بیش از هر چیز در ذهن مخاطبان سینما به‌ویژه مخاطب ایرانی با دو نقش زیبا در فیلم‌های پرانه بر شانه و ارتش سایه‌ها به یادگار مانده است. اولین اثر به کارگردانی ژاک d’Or و محصول سال ۱۹۷۸، اثری چشمگیر نیست، اما بازی عمیق ونتورا در نقش (رولان) مردی که درگیر ماجراها و رازهای اسرارآمیز است، عمیقاً مخاطب را با داستان این شخصیت درگیر می کند. و سرنوشت

یکی دیگر از پادشاهان نقش های ونتورا فیلیپ گاربیه در فیلم ارتش سایه ها ساخته ژان پیر ملویل در سال ۱۹۶۹ است. یکی از رهبران مقاومت زیرزمینی فرانسه در برابر نازی ها. بازی و ژست های صحیح ونتورا، نگاه نافذ و تاثیرگذار، نقش و شخصیت را چندین مرحله مشخص می کند و به طرز درخشانی، کاراکتر و کل اثر به دور از اظهارات سیاسی و فضای مبتذل است.

این رمان ارتش ۱۴۵ دقیقه‌ای صحنه‌ها، صحنه‌ها و سکانس‌های فراموش‌نشدنی زیادی دارد، اما یکی از معروف‌ترین و تاثیرگذارترین آن‌ها سکانس تیراندازی محکومان است که در یک راهرو اتفاق می‌افتد. ماموران آلمانی برای هر دور تیراندازی تعدادی از محکومان را به صف می کنند و به آنها دستور می دهند که به سمت دیوار انتهای راهرو فرار کنند و از پشت به آنها شلیک کنند. ظاهراً این مجازات خیلی سخت نیست و به گفته رئیس این مددجویان فرصت وجود دارد; هرکس زودتر به دیوار برسد با محکومین تیراندازی می شود! چه پاداش وحشتناکی و چه تعلیقی مرگبار. آیا پاهای فیلیپ می تواند بدود و به مقصد برسد؟ در اینجا نیز از سبک بازیگری ونتورا استفاده شده و عمق و هیجان داستان را به اوج می رساند.