سیارات برای زنده ماندن تلاش می کنند


گزارش کردن جام جم آنلاین۳۰ سال پیش، اولین سیاره فراخورشیدی در اطراف یک ستاره به سرعت در حال چرخش به نام “پولسار” کشف شد. اکنون، ستاره شناسان نشان داده اند که این سیارات ممکن است بسیار غیرعادی باشند.

در حال حاضر، مشخص نیست که چه فرآیندهایی منجر به تشکیل و بقای سیارات در اطراف تپ اخترها می شود. بررسی ۸۰۰ تپ اختر توسط رصدخانه Jodrell Bank در ۵۰ سال گذشته نشان می دهد که اولین منظومه سیاره فراخورشیدی کشف شده ممکن است بسیار نادر باشد. کمتر از ۰.۵ درصد از تپ اخترهای شناخته شده می توانند میزبان سیاراتی با جرم زمین باشند.

تپ اخترها نوعی ستاره نوترونی و چگال ترین ستاره در جهان هستند که در جریان انفجارهای ابرنواختر قدرتمند در پایان عمر یک ستاره معمولی متولد می شوند.

فوق العاده پایدار است، سریع می چرخد ​​و میدان مغناطیسی فوق العاده قوی دارد. تپ اخترها پرتوهایی از گسیل رادیویی درخشان از قطب های مغناطیسی خود ساطع می کنند که به نظر می رسد با چرخش ستاره رخ می دهد.

Iuliana Nițu، دانشجوی دکترا در دانشگاه منچستر می گوید: «تپ اخترها سیگنال هایی تولید می کنند که می توانند توسط تلسکوپ های رادیویی دریافت شوند و به علوم شگفت انگیز زیادی تبدیل شوند.

اولین سیاره فراخورشیدی در سال ۱۹۹۲ کشف شد که به دور یک تپ اختر به نام PSR B1257 + 12 می چرخد.

این منظومه سیاره ای اکنون میزبان حداقل سه سیاره است که از نظر جرم مشابه سیارات سنگی منظومه شمسی ما هستند.

از آن زمان، چند تپ اختر که می توانند میزبان سیارات باشند، کشف شده اند. با وجود این، شرایط بسیار نامطلوب پیرامون تولد و زندگی تپ اخترها، تشکیل سیاره های طبیعی را غیرمحتمل می کند، و بسیاری از این سیارات کشف شده، بر خلاف سیاراتی که در منظومه شمسی می شناسیم، اجسام بیگانه هستند. مانند سیاراتی که بیشتر از الماس ساخته شده اند.

تیمی از ستاره شناسان دانشگاه منچستر بزرگترین جستجوی سیاراتی را که به دور تپ اخترها می چرخند انجام داده اند. به طور خاص، گروه تحقیقاتی به دنبال نشانه هایی از همراهان سیاره ای با جرم تا ۱۰۰ برابر زمین و دوره های مداری بین ۲۰ روز تا ۱۷ سال بودند.

در میان ده اکتشاف احتمالی، امیدوارکننده‌ترین آنها PSR J2007 + 3120 است که پتانسیل میزبانی حداقل دو سیاره با جرم چندین برابر بیشتر از جرم زمین را دارد.

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که هیچ سوگیری نسبت به توده‌های سیاره‌ای خاص یا دوره‌های مداری در سامانه‌های تپ‌اختر وجود ندارد.

با وجود این، نتایج تحقیقات اطلاعاتی در مورد شکل مدار این سیارات ارائه می دهد. برخلاف مدارهای دایره ای موجود در منظومه شمسی، این سیارات در مسیرهای بیضی شکل به دور ستاره های خود می چرخند.

این نشان می‌دهد که فرآیند شکل‌گیری منظومه‌های تپ اختری با منظومه‌های ستاره‌ای سیاره‌ای معمولی بسیار متفاوت است.

نسو گفت: تپ اخترها چیزهای بسیار جالب و عجیبی هستند. دقیقا ۳۰ سال پیش، اولین سیارات فراخورشیدی در اطراف یک تپ اختر کشف شد، اما ما هنوز نمی دانیم که چگونه این سیارات می توانند در چنین شرایط شدیدی شکل بگیرند و زنده بمانند.

منبع: ایسنا