رابطه چاقی و مرگ و میر


بر اساس گزارشات جام جم آنلاینچاقی شکمی به معنای تجمع بیش از حد چربی در اطراف معده و شکم عاملی است که به طور مستقل می تواند سلامت انسان را به خطر بیندازد و برای پیش بینی میزان این خطرات استفاده می شود.

مرکز تحقیقات غدد پژوهشکده غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در یک مطالعه ۱۸ ساله بر روی ۸۲۱ نفر و میزان بروز بیماری های قلبی عروقی و مرگ و میر در ارتباط با معیارهای فوق مورد بررسی قرار گرفت.

دکتر عطیا آموزکر، مدیر این مرکز تحقیقاتی درباره نتایج این تحقیق گفت: این مطالعات نشان داده است که افراد با وزن طبیعی و چاقی شکمی در مقایسه با افراد با وزن طبیعی بدون چاقی شکمی بیشتر در معرض خطر مرگ و میر و مرگ هستند. قلب و عروق هستند.

به گفته این متخصصان غدد، بر اساس این یافته ها، زنانی که نسبت دور شکم به دور لگن بالایی دارند، بیشتر در معرض مرگ و میر کلی و قلبی عروقی هستند.

وی همچنین نشان داد که افزایش نسبت دور شکم به قد نیز همین شکل مرگ و میر را در هر دو جنس افزایش می دهد.

علاوه بر این، نتایج این واقعیت را تایید کرد که افراد زیر ۶۵ سال بیشتر در معرض ابتلا به چاقی شکمی هستند.

دکتر آموزگار به این نتیجه رسید که یافته های این مطالعه بر نیاز به اندازه گیری های آنتروپومتریک همراه با محاسبه وزن و BMI در مطالعات سالم تاکید می کند و ممکن است نشان دهد که با درمان چاقی شکمی و اصلاح پارامترهای مربوطه می توان به میزان قابل توجهی از مرگ و میر جلوگیری کرد.

منبع: ایسنا