آموزش موش های جویای زندگی


به گفته محققان، با وجود حس بویایی قوی در موش ها، آنها می توانند موثرتر از فناوری در یافتن افراد زنده باشند. از سوی دیگر، موش ها را می توان درست مانند سگ ها آموزش داد و از آنجایی که این حیوانات از نظر اندازه بسیار کوچکتر از سگ ها هستند، عملیات بقای بسیار بهتری را نسبت به آنها انجام می دهند. بر خلاف سگ ها به راحتی می توانند به خرابه های ساختمان ها نفوذ کنند.

این محققان در آفریقا به موش های غول پیکر یاد داده اند که مین های زمینی را تشخیص دهند. به گفته آنها، موش ها کوچک و سبک هستند، بنابراین وقتی روی مین قرار می گیرند، اندازه نور آنها مین را منفجر نمی کند. این موش ها حتی یاد گرفته اند که قاچاقچیان حیات وحش را با نفوذ به کانتینرهای حمل و نقل شناسایی کنند. در واقع، برای انجام این کارها، موش ها بسیار بهتر و سریعتر از فناوری های امروزی عمل می کنند.

نحوه تربیت موش

محققان موش ها را بر اساس یک سری رفتارها با استفاده از تقویت مثبت آموزش می دهند. در واقع موش ها برای دریافت جایزه کاری را که محققان از آنها می خواهند انجام می دهند، به این معنی که وقتی یک انسان زنده را زیر آوار می بینند، برای دریافت جایزه به محلی که رها شده اند برمی گردند. محققان ابتدا موش ها را در یک اتاق کوچک و خالی و سپس در محیطی بزرگ تر، شلوغ تر و پیچیده تر آموزش دادند و در نهایت آنها را در محل ساختمان های تخریب شده تکمیل کردند.

نحوه دریافت هشدار موش

وقتی موش ها با یک بازمانده در زیر آوار روبرو می شوند، باید صدایی در بیاورند. برای این کار، محققان یک ژاکت با یک توپ کوچک روی یقه موش قرار دادند. البته از قبل یک کلید کوچک داخل یقه گذاشته اند. آنها سپس به موش‌ها یاد دادند که توپ را بکشند و وقتی یک بازمانده را زیر لاشه‌ها دیدند، زنگ هشدار میکروسوئیچ را به صدا درآورند.

البته کشیدن توپ برای موش ها یک رفتار عادی نیست و آنها از طریق فرآیند “شکل دادن” آموزش دیده اند. بر همین اساس وقتی توپی روی یقه ژاکت موش ها قرار می گرفت، به طور طبیعی کنجکاو می شدند و توپ را لمس می کردند و می کشیدند. محققان بلافاصله در پاسخ به لمس توپ ها به موش ها پاداش دادند. سپس آنها از پاداش خودداری کردند تا زمانی که موش ها فعال تر شدند. این روند تا زمانی تکرار شد که موش ها به مدت دو تا سه ثانیه یاد گرفتند که توپ ها را بکشند و در نهایت زنگ میکروکلید به صدا درآمد. از طرفی محققان نمی توانند موش ها را زیر آوار ببینند یا صدای آنها را بشنوند و در اینجا گروهی از مهندسان دست به کار شدند و نوعی کوله پشتی چند منظوره برای ارتباط بین موش ها و محققان طراحی کردند.

هر بار که موش‌ها توپ را به حرکت در می‌آورند، محققان از یک فرستنده مکان یاب برای شناسایی موش‌ها و فرد زیر آوار استفاده می‌کنند. علاوه بر این، حس بویایی موش مانند سگ این قابلیت را دارد که بوی بدن مرده و زنده را تشخیص دهد، زیرا بوی انسان در هنگام مرگ بسیار متفاوت از بوی زمانی است که او زنده بوده است. محققان امیدوارند در آینده ای نه چندان دور موش های زنده را برای نجات آماده کنند.

منبع: روزنامه جام جم